Kitap Yorumu: Yolun Sonundaki Okyanus

Yine ve yeniden Neil Gaiman. Yine ve yeniden harika bir hayal gücü. Gerçekten nasıl oluyor da kuruyor, düşünüyor? 

Biraz çocuksu, biraz yetişkin, biraz gerilim ama nihayetinde güzel bir hikayeydi. Çok uzun bir kitap değil, ben bir günde bitirdim.

Öncellikle baş karakterin adı yok ve bununla ilk kez karşılaştım. :D Kitap boyunca adı hiç geçmedi. Bu birini iyi tanıyıp da aslında kim bilmemek gibi. İlginçti.

Az spoilerli kısma geldik. Karakterimiz sakin, kendi halinde, kitap kurdu 8 yaşlarında bir çocuk. Aslında biz onunla ilk kez bir cenaze çıkışı tanışıyoruz. O artık büyümüş, evlenmiş ve boşanmış, çocukları olan bir adam.

Cenaze sonrasında da kafa dağıtmak için kendi halinde gezerken kendini çocukluğunun geçtiği yerlerde buluyor.

Sonra aklına arkadaşı Lettie geliyor ve onların evine gidiyor. Böylelikle geçmişe, unuttuğu o hatıralara doğru bir yolculuğa çıkmış oluyoruz.  Karakterimizin yaşadığı yer tarla, orman, çiftlik böyle bir yer. 

Çok da seviyor burayı. Sevmeyecek birileri var mı aramızda? :D

Ailesi bazı maddi sıkıntılar çektiği için bir odayı kiralamaya karar veriyorlar. Gelen kiracıyla alakalı bir sıkıntı oluyor ve karakterimiz Lettie ve onun ailesi ile tanışıyor. Bu kitapta en çok sevdiğim şey Lettie ve ailesi oldu. 

Çünkü aslında tam olarak ne oldukları kitapta geçmiyor ama benim çok hoşuma gitti. Öncellikle çiftlikleri var ve sınırları kocaman. O sınır içerisinde ne olursa da Hempstock ailesi sorumlu. Her anlamda.

Şimdi yaşadıkları yerde insanlar garip bir şekilde para buluyor. Cüzdanlarında, çantalarında hatta ağızlarında bile :D Tabi bu iş Hempstock'ların sorumluluğunda. Lettie karakterimizden sadece 1 yaş büyük, görünürde. Neyse bu işi halletmek için giderken yanında bizim oğlanı da götürüyor ve böylelikle olaya Ursula dahil oluyor. 

Ursula kitaba biraz gerilimi katan karakter. Psikopat bir şey zaten. :D Daha fazla anlatmayacağım. 

Sadece, mutlu bir son yok. Hatta yine yarım bırakılmış bir son var. 

Yokyer'de de böyle bitmişti. Yani hikaye oralarda bir yerlerde devam ediyor.

Ayrıca yazarın teşekkür ettiği kısmı okursanız gerçekten samimi bir insan olduğunu göreceksiniz. Adam direk yazmış oraya ya "Kitap bu kadar. Hikaye bitti. Şimdi teşekkür kısmındayız."

Ben çok sevdim. Verilen mesajlar da çok güzeldi ve istenilen yere ulaştı! Herkes mutlaka Neil Gaiman okumalı. :) Keyifli okumalar.

"Romanlar insanlardan daha güvenilirdir." 

"Yaşayan bir şeyi yok edip yerine yenisini koyamazsınız..." 

"Yetişkinler, yolları takip eder. Çocuklar keşfe çıkar." 

"Sana çok önemli bir sır vereceğim: İçlerine baktığında, yetişkinler de yetişkin değildir." 

 4,6

Kitap Yorumu: Yokyer

Neil ne yeyip içiyorsa bana da onlardan verin. Belki hayal gücünden bir parça alırım.
Yahu kitap boyunca daha neler olacak dedim. Kitap boyunca Richard ile Aşağı Londra'da gezdim durdum!
Benim için çok eğlenceliydi. Hemen akıp giden bir kitap olmadı. 4 günümü aldı ama son zamanlarda kitap okuma özürlüsü olduğumdan kaynaklıydı o. :D Beni kendime getirdi diyebilirim.

Richard'ın hayatı normal. İşi var, evi var, nişanlısı var. Daha ne olsun? Ama işte böyle monoton hayatlara da biraz aksiyon gerekli sizce de öyle değil mi? Eh, o da alasını buluyor zaten. Hem de yolun kenarında. Hem de nişanlısının babasıyla tanışacakken.
Biraz spoiler vermek durumundayım, yani abartmadan. Yine de rahatsız ederse atlayabilirsiniz.

*Kitapta Londra'yı ikiye bölüyoruz. Aşağı ve Yukarı olarak. Yukarısı bildiğimiz Londra. Asıl problem aşağısı. Burası çatlaktan kayıp düşen insanlarla dolu. Hepsi de şartlar gereği psikopat olmuş falan.
Çatlaktan düşünce de Yukarıyı unutun arkadaşlar. Çünkü artık yukarıdan yok oluyorsunuz. Orada kimse göremiyor ya da duyamıyor sizi. İşte Richard buraya Door yüzünden düşüyor. Door ise ailesini kaybetmiş ve peşinde katillerin olduğu bir kız.

Peşindekiler de Bay Vandemar ve Bay Croup. Kitap boyunca onları Uzun ve Huysuz'a benzettim. :D
Tabi onlardan daha korkutuculardı ve bence biraz da aptal. Diyalogları çok eğlendiriciydi ama. Kitaba neşe kattıklarını kabul etmek zorundayım. Şimdi bu ikili kiralık katil.
Kitap boyunca gizemini koruyan onları kimin kiraladığı ve neden Door'un ailesini öldürttüğü. Door ise şans eseri kurtuluyor. Door ve ailesinin özelliği ise kapı açmak ve her türlü kapıyı oluşturabilmek.
İşte Richard ile yolları Door kapı açıp da Yukarı Londra'ya çıkınca oluyor. Door, Bay V ve Bay C yüzünden yaralanıyor. Tabi Richard de yaralı bir kızı yolun kenarında bırakmaya razı gelemiyor ve nişanlısını yolun ortasında bırakıp kızı evine götürüyor. İşte Richard'ı her şeyinden eden ve onu çatlağa iten olay bu.

Buradan sonra devreye Marquis de Carabas giriyor. Eğer bunun filmi olursa onu kesinlikle Johnny Depp oynamalı. Adamın her diyalogunda, her hareketinde adeta onu gördüm ve ben bu karakteri kesinlikle çok sevdim. Aşağı Londra'da her şey takasla işliyor. Marquis'in sistemi ise iyilik üzerine.
Yani insanlara istediğini veriyor karşılığında bir iyilik sözü alıyor.
Marquis Door'un babasına da bir iyilik borçlu. Hal böyle olunca ona yardım ediyor ve onu Richard'ın yanından alıyor.
Richard tam rahata erdim Jessica'nın gönlünü alayım derken birden Aşağı Londralı olduğunu fark ediyor. Buradan sonrasında onların Aşağı Londra'ki macelarını okuyoruz.
Değinmek istediğim bir karakter de Anaesthesia. Kitap boyunca onun geri dönmesini bekledim. Bir şekilde geri gelebilirdi. Ama sanırım görevini fazlasıyla tamamladı.

Ben çok sevdim. Yazara hayran kaldım. Kitapta birçok unsur vardı. Melek, sıçan, sıçandilli vs. Bu çeşitlilik de hoşuma gitti. .
Gerçekten eğlendim, merak ettim, heyecanlandım, birçok karakterden şüphelendim. Kesinlikle gerçeğin yanına bile yaklaşamadığım bir sonla burun buruna geldim. Güzeldi.
Bir sonraki kitabında beni nasıl bir dünya bekliyor merak ediyorum.
Yoksa sen hala Neil Gaiman okumadın mı? :O :D

Kitap Alışverişi #2

Konu kitap almak olunca, hala kendimdeyim!

Eh, malum yaklaşık 2 aydır okuyamıyorum. Toplam 4 kitap okudum sanırım. Dehşete düştüm şu an. :D

Ama düzeliyorum gençler. 2 haftadır 2 kitap bitirdim ehehe. Ankara'da olanlar bilir, kitap alacaksan Kızılay'a gideceksin. ASLA KORSAN ALMAYIN diye kamu spotu da verelim.

Ben Evrensel Kitapevi'nden aldım. İnternet fiyatıyla hemen hemen aynı satıyor. Belki 2-3 lira oynuyor. Tabi bazı kitaplar için geçerli değil bu. Almadan önce kitapta indirim uygulayıp uygulamadıklarını sormanız gerekir.

Memleketim insanı, internete güvenemiyorsanız buradan alabilirsiniz. 

Şimdi neler almışım bakalım.

Neil Gaiman birçok blog sahibinin övdüğü bir yazar. Bir de Fok Bıyığı'nda görünce  dedim ki Minerva dedim sen dedim daha önce neden almadın dedim. Gittim 3 kitabını birden aldım. Aklımda kitap almak yokken üstelik. Kitapçıya girince her şeyi almak isteyen sadece ben değilim değil mi? O zaman devam edelim.

Yokyer'i okudum. Yorumunu daha sonra -üşenmezsem- gireceğim. Yıldız Tozu filmi olan Yıldız Tozu'ymuş. Okuyanlar filmden önce okuyun demişler ancak ben onu evvel zaman önce izlemiştim. 

Filmini izlediğimin kitabını okuyamamak gibi de pis bir huyum var. Ama pek de alakaları yokmuş sanırım. Okumayı deneyeceğim. Mezarlık Kitabı'na daha önce de elim çok gitti ama nedendir bilmem daha önce almamıştım. Şimdiye nasipmiş.

Lola ve Komşu Çocuk kitabını da Kronik Okur'da gördüm ilk. Orada görünce de dayanamadım.

Cildi falan çok güzel bu arada. Son zamanlarda ne çok ciltli kitap çıkmaya başladı, değil mi?

Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları'nı da Kristal Kitap'ta görmüştüm. Alacak kitap bulamazsam oraya gidiyorum 5 10 fikirle geri dönüyorum. :D Başladım ama okuma yetimi geri kazanınca tekrar başlamaya karar verdim. :D Bu arada bu kitabın cildi de çok iyi.
İthaki Yayınları iyi iş çıkarıyor, son zamanlarda aldığım kitapların yarısından fazlası İthaki Yayınları tarafından basılan kitaplar. Daha İthaki'den alacağım çok da kitap var. En sevdiğim yayınevi Pegasus'du ama göster kendini İthaki! :D 

Sonraki ay için Brandon Sanderson kitaplarına yönelmeyi düşünüyorum ama bakalım.